Donderdag 28 mei
Icefields Parkway deel 1: Van Jasper naar Columbia Icefield
Wederom een koude ochtend. Vroeg de dag begonnen om aan een druk programma te beginnen. Allereerst met de Jasper tramway de berg op waar de gelijknamige camping aan de voet van stond, Whistlers Mountain. Gelukkig was deze vandaag geopend. De trip naar boven in de gondel, langzaam boven de boomgrens over de besneeuwde berghelling, naar zo’n 2287 meter boven zeeniveau in zo’n 7 minuten is prachtig. Ondanks dat het boven goed fris is, is het heerlijk helder en zonnig weer zodat we goed de omgeving kunnen afspeuren vanaf deze grote hoogte. We besloten om nier naar de top van de berg te lopen, een tocht van zo’n 1,5 kilometer, omdat er deze dag nog veel op het programma stond. Maar ook het stukje rond het observatiepunt was avontuurlijk genoeg, vooral als je over een dikke laag sneeuw loopt en er plotseling tot over je knieën in zakt. Uiteraard was het uitzicht adembenemend, de omringende bergen en meren, de Athabasca River en ook het stadje Jasper. Onderweg terug naar beneden helaas niet de berg geiten gezien die langs de hellingen bivakkeren.
Inmiddels was het tijd geworden om de Icefields Pakway naar het zuiden in de richting van Banff National Park te nemen. Deze route is volgens vele de mooiste snelweg van Canada en volgens sommige de mooiste van Noord Amerika. Kortom een route die je niet gemist mag hebben.
Vanaf de Jasper Tramway via Whistlers Campground, waar we de afgelopen drie nachten hebben overnacht, terug naar de snelweg (Hwy 93). De eerste stop bij Athabasca Falls, de meest volumineuze waterval van het park. Het water maakt hier een val van 21 meter.
Vervolgens de Icefields Parkway verder richting het zuiden genomen. De snelweg loopt hier voor een groot deel langs de Athabasca River wat in combinatie met de besneeuwde bergtoppen op de achtergrond voor prachtige beelden zorgt.
Op dit deel van de route spotte we beer nummer negen in de berm van de weg. Uiteindelijk een stop bij de volgende watervallen van het park, de Sunwapta Falls. Hier maak te het water van de Sunwapta River een val van zo’n 18,5 meter de diepte in maakt om even later in de Athabasca River over te gaan.
Na de watervallen van Jasper NP langzaam richting het Columbia icefield. Je merkt dat je langzaam klimt, het Columbia Icefield Centre ligt uiteindelijk op een hoogte van 2035 meter. Er is steeds meer sneeuw en ijs te zien en meer en meer gletsjers zijn vanaf de snelweg te zien, Gong- en Stutfield Glacier. Uiteindelijk bij het Columbia Icefield Centre aangekomen. Nog net op tijd om een tour met een van de Glacier Explorers op de Athabasca Glacier te maken, het was inmiddels al tegen vijven.
De gletsjer is een van de acht
gletsjers welke hun oorsprong
in het Columbia Icefield vinden.
Met een oppervlak van ca. 6
vierkante kilometer, en een
lengte van 6 kilometer.
De dikte van het ijs varieert
tussen de 90 en 300 meter
eeuwen oud ijs. Helaas trekt
de gletsjer, door het opwarmen
van de aarde, zoals zoveel
gletsjers over de hele wereld
zich steeds verder terug.
De tour bestond uit een rit per
bus naar de gletsjer waar we
uiteindelijk op een Ice Explorer
overstapten om daarmee over
de gletsjer te rijden naar een
afgezet gedeelte waar we de
gletsjer konden verkennen.
Dit gebied is vrij van verraderlijke,
vaak niet zichtbare, morenes (scheuren in het ijs welke
afgedekt door sneeuw kunnen zijn).
Na de tour besloten we dat we de komende nacht op de Columbia Icefield Campground door te brengen. Deze camping is echter niet meer dan een parkeerplaats zonder enige verdere faciliteiten. Met een prijs van 11 CAD wel de goedkoopste overnachting van onze vakantie. Toen we aankwamen zochten we een mooie plaats met uitzicht op twee gletsjers (de Dome- en Athabasca Glacier) op het totaal verlaten terrein (Later op de avond werden we vergezeld door een drietal andere campers op de
“camping”). De stoeltjes uitgeklapt en genoten van het uitzicht, best
apart om aan de voet van twee gletsjers tussen de bergtoppen van
Mount Athabasca (3491 meter hoog), Mount Andromeda (3450 meter
hoog) en Snow Dome (3456 meter hoog). Deze laatste berg is tevens
een bijzondere berg, het is namelijk een hydrological
apex, dat wil zeggen dat het een van de twee punten
in de wereld is dat water aanvoert naar drie oceanen,
namelijk de Atlantische- (via de Hudson Baai), De
Grote-, en de Noordelijke IJszee (ook een oceaan).
Het enige andere punt waar dit ook gebeurt is in
Glacier National Park in Montana, VS. Hoewel Siberië
ook zo’n punt claimt, maar die is omstreden. Best een
apart plekje dus om vissticks te bakken voor het
avondmaal.