Hier en daar stopte de gids de boot en gaf uitleg over de omgeving en de dieren die we zagen. We voeren langs de camping en langs Long Beach en Radar Hill waar we gisteren waren geweest. Op een gegeven moment voer de gids naar een aantal andere bootjes die een aantal walvissen op het oog hadden. De boot werd stil gelegd en we tastten de oceaan af op zoek naar walvissen. In de verte zagen we een aantal sprays. Op een gegeven moment toen we een walvis aan een zijde van de boot verwachtte zag Marloes vanuit haar ooghoek een walvis op een meter of 30 van de boot. We konden nog net zijn rug in het water zien verdwijnen. Volgens de gids was het een humpback, een bultrug deze zijn lastig te volgen omdat ze nogal lange afstanden onder water afleggen. Daarentegen zijn grijze walvissen makkelijker te volgen. Gelukkig waren deze ook in deze wateren te vinden. Deze giganten, die tussen de 12 en 14 meter kunnen worden, trekken namelijk jaarlijks van de broedplaatsen in Baja, Californië naar de voedselrijke koude wateren van Alaska in de buurt van de Beringstraat. Een reis van 19.000 kilometer één van de grootste migraties van zoogdieren ter wereld. Hierbij doen ze de wateren van British Columbia van ca. maart tot eind mei aan. Tevens zijn er een aantal “residents” die het gehele jaar of alleen de zomer in de wateren van Vancouver Island blijven. Om minder kwetsbaar voor orka's of haaien te zijn, die het op de jongen hebben voorzien, zwemmen de walvissen tot vlak voor de kust.

Op een gegeven moment had de gids een grijze walvis op het oog, we zagen in de verte zijn rug boven het water uit komen. Toen we er naar toe voeren en inmiddels weer stil lagen konden we het enorme dier vanuit het water aan de oppervlakte zien komen, eerst een lichte vlek in het water en uiteindelijk kwam zijn kop gevolgd door zijn rug en staart. Dit alles op ca. 15 to 20 meter van de boot. De hele boot was er stil van.

Vervolgens voeren we naar een zeeleeuwen rots, waar een enorme vislucht hing. De rots was aardig volgepakt. Waarna we op volle snelheid weer terug naar de haven voeren. Volgens de gids was dit een vruchtbare whale watch waar we veel hebben kunnen zien. Onze dag was nu al geslaagd.

Eenmaal aan wal, na een lichte lunch waren we klaar voor de volgende tour, een bear tour waarbij we wederom per Zodiac landinwaarts trokken. Dit maal met een grotere groep. Weer kregen we een informative introductie film te zien. Weer het warme pak aan, dat zeer welkom was op de open wateren. We voeren langs Meares Island, een eiland met grotendeels nog originele bebossing. landinwaarts over het brede water met aan weerszijde de schitterend beboste bergen. Allereerst bereikten we een eiland waar bijzonder gekleurde, roze, paars en oranje, zeesterren op de rotsen zagen. Verder zagen we onderweg zeeotters in het water en zeearenden over ons heen scheren. Op een gegeven moment voeren we een bay binnen waar oog in oog kwamen te staan met onze eerste zwarte beer. Volgens de gids was het een vrij groot mannelijk exemplaar, net een maandje uit zijn winterslaap en op zoek naar voedsel, veel voedsel. En hij was rustig aan de oever naar voedsel op zoek waarbij alle keien met alle gemak even werden omgespit zonder onze boot enige aandacht te geven. Na geruime tijd de beer te hebben geobserveerd, waarbij we steeds dichter naar hem toe dreven, en de gids enige uitleg gaf besloten we de beer met rust te laten. We voeren langs een zalmkwekerij nogmaals een baai in. Daar wachtte beer nummer twee op ons. Wederom een schitterend gezicht om z’n mooi beest in zijn natuurlijke omgeving te mogen aanschouwen.

Na de tweede beer voeren we langs een rots met zeehonden weer terug richting Tofino. Waar we onderweg langs een nest van een koppeltje zee arenden voeren.

Al met al is dit een meer dan geslaagde dag geworden, waar we eigenlijk te veel hebben meegemaakt om te kunnen verwerken. Nog onder de indruk van het zien van zoveel verschillend wildlife besloten we om een beer teller te introduceren, en deze kon vandaag meteen op 2 worden gezet. Onze vakantie was nu al geslaagd.

Na een douche op de camping waar we voor een loonie (1 CAD) net te weinig warm water kregen om ons goed te douchen vertrokken we naar Tofino. Na een korte rit en een ontbijt van een espresso en een bij een barretje konden we op zoek naar een whale watch operator. In Tofino zitten er genoeg, we waren nog lekker vroeg dus dat moest geen probleem zijn, dachten we. Uiteindelijk aan de haven bij Remote Passages binnen gelopen. Hoewel we, voor ons doen, erg vroeg waren was het er al erg druk binnen, veel mensen boeken de tours vooraf. Na vriendelijk te zijn geholpen konden we uit eindelijk om 10:30 uur een whale watch van 2 en een half uur doen en om 14:30 een bear watch geboekt. Tussen de tours hadden we dan tijd om te lunchen. Voor de zekerheid maar een Prima Tour tegen zeeziekte genomen, je weet maar nooit. Voordat de tour begon kregen we een korte introductie film te zien over walvissen in de omgeving, waarop een uitleg van de gids volgde. Eerst in een een mooi oranje water- en winddicht pak gehesen en op de Zodiac, een snelle open rubberboot, gestapt. We gingen rustig de haven uit richting open oceaan. Eenmaal op volle zee ging het gas vol open, er was een voor BC begrippen een milde golfslag, maar

de boot ging flink te keer bij 50-60 km/uur. De prachtige kust trok aan

ons voorbij en we voeren langs rotsen met zeehonden en onderweg

kwamen we zeeotters tegen, kortom we hadden het prima naar ons zin.

Bear- & Whale Watch in Tofino

Normaal niet uit bed te krijgen maar nu ruim voor de wekker wakker.

Een mooie gelegenheid voor René om een strandwandeling te maken

terwijl Marloes nog even door sliep. Het weer zat ook mee, heerlijk

zonnig en vrijwel geen bewolking, kortom prima omstandigheden voor

wat foto’s bij dit zachte ochtend licht.

Het was nog lekker rustig op het strand afgezien van aan paar vroege

vogels en wat mensen die hun hond uitlieten. Gelukkig

was er on der de vroege vogels een Amerikaanse

zeearend (bald eagle) die vanaf een eilandje voor de

kust een mooie zweefvlucht maakte die ik goed kon

fotograferen.