Van Lake Louise naar Yoho NP

Omdat we gisteren vanaf de Lake Louise Gondola hadden gezien dat de het meer voor een groot deel ijsvrij was. Vandaar trokken we er vandaag extra vroeg op uit.

Eenmaal bij Lake Louise aangekomen bleek het meer vandaag in het geheel van ijs ontdaan. Verbazingwekkend hoe dat in een tijdsbestek van ca. drie dagen kon gebeuren. Nu was te zie zien hoe het gehele meer uit turquoise water bestond. Omdat het nog vroeg was was ook het licht mooi voor het maken van foto’s.

Na een kort bezoek aan het meer was het tijd geworden om weer uit Alberta terug te keren naar British Columbia, naar Yoho National Park. We waren in de veronderstelling dat we met het passeren van de staatsgrens ook een tijdzone zouden passeren. Echter bleek later dat, in tegenstelling tot bij de noordgrens van Alberte en British Columbia (tussen Mount Robson NP en Jasper NP), in dit deel van British Columbia Mountain time van toepassing Deze tijd loopt dus gelijk met de tijd in Alberta. Pas bij Golden zouden we de tijdsgrens passeren. Vanaf Lake Louise zijn we via the Kicking Horse Pass (hwy 1) naar Yoho. De weg die door de gelijknamige vallei met rivier loopt is het decor van een van de moeilijkste stukken bij het aanleggen van de spoorlijn van de Canadian Pacific Railway in ca. 1880. Deze spoorlijn is dan ook goed te zien vanaf de snelweg. Hierdoor zijn de enorm lange (wel kilometers) goederentreinen regelmatig zichtbaar.

Het, relatief rustige, park staat o.a. bekend om zijn ongerepte natuur met ruige hellingen, watervallen etc. Tevens is het een belangrijke vindplaats van fossielen uit het Cambrium (ca. 500 miljoen jaar geleden) deze zijn te vinden in de Burgess Shale (zie ook www.burgess-shale.bc.ca). De fossielen die hier worden gevonden zijn vooral bijzonder omdat ook de weke delen van organismen zijn terug te vinden in de fossielen. Hierdoor is dit gebied een van de belangrijkste bronnen voor onderzoek naar de oorsprong van het leven in de wereld.

Aangekomen in Yoho NP hebben we als eerste het Yoho National Park Visitors Centre aangedaan. Hier troffen we op de parkeerplaats een enthousiaste motorrijder waarmee we aan de praat raakte. Hij had een videocamera op het stuur van zijn motor geplaatst waarmee hij beelden maakte en op een website

(www.adventuremotorcycleroutes.ca) plaatst. Hij had al vele tips door Noord-Amerika gedaan. Het wat informatie te hebben opgedaan, aan de Parks of Canada desk, over het park en een kijkje in de souvenier shop, Friends of Yoho, met allerlei mooie boeken of dit veelzijdige gebied zijn we naar het nabijgelegen dorpje Field gereden. Dit is een uitermate knus dorpje dat herkenbaar is aan zijn oude watertoren. Na een geweldige lunch, van o.a. bizon vlees, in een café/restaurant annex kruidenier en tabaksshop hebben we het dorpje verkent en zijn we de camping gaan zoeken. De Kicking Horse Campground was als enige open in dit deel van het jaar. De camping lag iets buiten Field en was, hoewel relatief prijzig, zeer netjes met leuke plekken vlak aan de Kicking Horse River en tussen hoge bergtoppen. Nadat we een leuk plekje op de camping hadden gevonden was het tijd om een ritje naar de Natural Bridge en Emerald Lake te rijden. Helaas was de weg naar de 245 meter hoge Takakkaw fall (een van de hoogste watervallen in Canada), toch wel een hoogte punt van het park voor ons, onbegaanbaar doordat deze nog zwaar besneeuwd was.

Niet ver van de camping is the Natural Bridge, een door erosie gevormde rotsen brug over de Kicking Horse River op een schitterende en fotogenieke plek. Een stukje verder lag het vredige Emerald Lake waar we heerlijk hebben rond gewandeld.